Serdecznie dziekujemy Marynarce Wojennej USA
za pomoc i wspólprace przy realizacji tego filmu.
Film jest holdem zlozonym pionierom medycyny w silach powietrznych.
Ludzie ci dolozyli wszelkich staran,
by udoskonalic ten dzial medycyny.
Niech zyja "latajacy lekarze",
którzy umozliwiaja naszym pilotom latanie.
FLOTA PACYFIKU WOD Y HAWAJÓW
Dzisiejsza operacja konczy druga faze cwiczen.
Jutro instrukcje do trzeciej.
Przestudiujcie je uwaznie. Udajcie sie na kwatery.
- 1. Dywizjon gotowy. - 2. Dywizjon gotowy.
Wasza gotowosc mnie przeraza. Czekaja na nas.
- Jaki kurs wybrales? - 273 na 15 minut.
- Tak jak ja. - Z tego punktu mozemy...
Siadaj. Nic nie widze.
Piloci bombowców, uwaga.
Randka na wysokosci 2000 stóp.
Na brzegu czekaja zlote galony. Lot grupowy.
Potem atak nurkujacy. Wykonajcie tez patrol brzegu.
Honolulu, juz lecimy!
Juz dobrze. Spokojnie. Banda ladowych kochasiów.
- Jak moja maszyna? - Pójdzie do warsztatu.
- Dzieki. - Chetnie sie ciebie pozbede.
- Masz papierosa? - Tak.
- Zlote? - Jasne. Mamy kumpla w Fort Knox.
- Nie kupiliscie tego z zoldu. - Znalezlismy.
Brakuje tylko okularów i laski.
Robia wrazenie.
Tylko to mi przyjma w lombardzie.
Przyslali je, bo Joe zamieszal
- z zona gubernatora. - Nie watpie.
Chlopaki z pokazów lotniczych mogli lepiej sie wykazac.
Joe bedzie mial z ciezko z czarnymi kotami.
Tez mi wyscigowcy. Ryja nosem przy ladowaniu.
18 karatów.
Ale to ja zrobilem najlepszy interes.
- Wysoka, niebieskie oczy. - Zaczyna sie.
- Niech zacznie prac pieluchy. - I walczyc z kolka.
Wtedy pozaluje papierosnicy.
Swede, jak mogles tak oslepnac? Pilot i zona?
Hazel jest madra. Raz w tygodniu da mi wolne.
Bedzie ci lepiej niz w wiezieniu.
Szkoda, ze nie przeniesli cie z nami do San Diego.
To grzech rozdzielac takich asów.
Zrobilismy wiele akrobacji.
Bedziesz za tym tesknil. My tez.
Musze sie zajac zona. Wy bedziecie grac w berka z kadetami.
Ja pogram w berka.
Piloci, do samolotów. Piloci, do samolotów.
Uruchomic silniki.
Uwazac na migla.
Maszyna slodka jak cukierek.
MW USA
Jest cos makabrycznego w naszej pracy, doktorze.
Siedzimy tu jak myszolów czekajacy na ofiare.
Racja, Lucky.
Przypominamy im o tym, jak kruche jest zycie.
- Nic dziwnego, ze nas nie kochaja. - Chodzi mi o zone.
Mówi, ze smierdze jodoformem.
Tez pan to slyszal?
Slysze to od 8 lat. Harvard, Hopkins, Cambridge.
Nazywaly mnie: "Jodowiec".
- Zwykle mówily: "mierdziuch". - Jak sie pan tego pozbyl?
Musialy sie przyzwyczaic.
To zabilo wiele romansów.
Madrze pan zrobil, zostajac kawalerem.
Zwlaszcza teraz, gdy lecimy do Honolulu.
I to mówi mlody malzonek.
3 tygodnie i mam malzenstwa potad.
Tak?
Kolejne 3 i bedziesz mial go potad.
Robia wrazenie, prawda?
Prawie jak zawodowcy.
Co za szyk.
Szóstka, przygotowac sie do zwrotu.
ODDZIAL MED YCZNY MARYNARKA WOJENNA USA
- To Swede. - Znowu zamroczenie.
- Dasz zapalic? - Jasne.
Nie moge sie ruszyc. Nic nie czuje.
Jak ja sie...?
Prosze.
Dobry.
Co jest? le oceniles wysokosc?
Nurkowalem.
Potem nie moglem wyrównac.
Zamroczylo mnie.
Czemu wy lekarze nic z tym nie zrobicie?
Wlasnie, czemu. Masz.
Tutaj jest miejsce ucisku.
Pomoze tylko natychmiastowa operacja.
Stracil duzo krwi. Jest oslabiony.
Poczekamy, az odzyska sily.
Rozumiem, ale czy czekanie kiedykolwiek cos pomoglo?
Nie odzyska przytomnosci, jesli nie zareagujemy.
- Kto zajmuje sie Larsonem? - Martin i Lee.
- Widziales go. Z yje jeszcze? - Z yl.
Jestem jego dowódca. Co z nim?
Wstrzas, moze pekniecie czaszki.
Przeswietlenie pokazuje przemieszczenie kregu.
Nie wiemy, czy juz operowac.
Nie nalegam, ale tracimy cenny czas.
- Co zrobicie? - Ma rodzine w Honolulu?
- Nie. - Ma nas.
Nie czas na to.
Opublikowano wlasnie 300 przykladów urazów kregoslupa.
Wyzdrowieli tylko operowani pacjenci.
Kazda minuta zwloki zmniejszala szanse przezycia.
- Co jeszcze moge dodac? - Mozliwe, ze masz racje. Chodz.
Gazik. Gazik!
Skalpel.
Rozwieracz.
Brak oddechu. Puls slabnie.
- Duszno, prawda? - Tak.
Nie mial zadnych szans.
Zadnych.
Przykro mi, ale wasz przyjaciel zmarl na stole operacyjnym.
Takie przypadki zawsze sa ryzykowne.
Nie mozna byc pewnym skali urazu i obrazen wewnetrznych.
Przykro mi.
Wczesniej byl pan pewien.
Moze trzeba bylo zaczekac, jak radzil komandor.
Nie. To by niczego nie zmienilo.
Kregoslup byl za bardzo uszkodzony.
Stracil przytomnosc w powietrzu.
Ale zmarl tutaj.
Zrobilismy wszystko, by go ratowac.
Rozumiem, co czujecie, ale te uwagi nie maja medycznych podstaw.
Jestes przykladem tych podstaw?
Kawalerskie kwatery oficerskie
Baza lotnicza Pearl Harbor
Powiadomilem Hazel.
Jakis czas bedzie jej trudno.
Odwiedzic ja?
Niepotrzebnie by sie wzruszyla.
- Linda! - Doug.
Co robisz w Honolulu?
Wspaniale cie widziec.
- Ciebie tez. - Cudownie wygladasz.
- Dzieki. - Posluchaj...
Chodz. Chce z toba porozmawiac.
Ile razy mówilem, bys mnie nie sledzila?
Kto mówi, ze to robie?
Jestem z przyjaciólmi i nudze sie.
Oczywiscie, mialam nadzieje...
Dobra. ledze cie.
W wyrafinowany sposób.
Czemu tracisz czas? Jestes dla mnie za mila.
- Naprawde? - Jasne.
Mówilem ci, ze kobieta jest jak slon.
Lubie na nia patrzec, ale to wszystko.
- Peter, stolik dla dwóch osób. - Prosze.
Te twoje 2 zielone koszmary.
Zabija lub wylecza.
Jestes zlym, zimnokrwistym draniem.
Ale jestes zabawny.
Co takiego? Dziekuje.
Jak sie miewa nasz stary Jack w Waszyngtonie?
Charlie. I mieszka w Baltimore.
Racja, Charlie. Wlasnie mówie. Jak sie ma? Równy gosc.
Bylem o niego zazdrosny.
Mam do niego zadzwonic i powiedziec, ze zlapalam swinke i tu zostane?
Jasne. Zrób to.
Slyszales? Mówie, ze moge zostac na tydzien.
Co? Tydzien. Byloby wspaniale.
Mam nadzieje, ze ci sie uda. Zaczekasz?
Musze z nimi pogadac.
Czemu ja to robie? Czemu jestem glupia?
Nie jestes glupia. Zaraz wróce.
Moge wam postawic drinka?
Nie, dziekujemy.
Ja... Dziekuje. Tu wypije.
Chcialem was tylko przeprosic za rano.
Wszystkich nas ponioslo.
Tak.
Wiecie, zamroczenie przy nurkowaniu to bardzo interesujacy problem.
Czytalem raport.
Zdaje sie, ze u pilotów niemieckich to plaga.
Wiecie, jak je zmniejszyc?
Wyhamowac nurkowanie klapami i zawisnac w powietrzu.
I dac sie zestrzelic.
Tak, to trudne.
Sadze, ze odpowiednie badania to rozwiaza.
To pewne. Niemieckie bombowce osiagaja wysokosc 38000 stóp.
Piloci RAFu musza zwiekszyc wysokosc ataku o kilka tysiecy stóp.
Problem w tym, ze tracisz przytomnosc.
W tym tkwi kolejny problem.
Choroba wysokosciowa. Jak to u was wyglada?
Trzech w szpitalu i jeden pogrzeb.
Nie wiemy, czy to ostatnie to kwestia wysokosci
czy przemadrzalego lekarza.
Na wysokosci 30000 czlowiek marnie sie czuje.
Przeciwnie. To frajda.
Wariujesz z braku tlenu i lamiesz kark.
Powinien pan spróbowac.
Dzieki. Myslalem, ze mozemy wiele sie od siebie nauczyc.
Jednego mnie nauczyles.
Polatajcie, to moze cos odkryjecie.
- Zgadzam sie. - Ile mial pan startów?
Ja? Zadnego. Nie jestem pilotem, tylko lekarzem.
Wiec prosze nie mówic o lataniu,
póki pan nie wystartuje.
Tacy jak Swede umieraja, bo ci na dole nawalaja.
- Nawet nie latales... - Zaraz. Jestem po waszej stronie.
Medycyna ma ciagle braki w tej dziedzinie.
Nadrób je. Moze czekaja na takiego geniusza jak ty.
Nie byloby zabawnie?
Powiem wiecej. To bylby cud.
Rachunek.
Pamietasz mnie? Linda.
Przepraszam, ze czekalas.
Rozmawialismy o czyms waznym.
Domyslam sie. Widze tez, ze ja jestem mniej wazna.
Nie badz zla.
Nie jestem. To mój najwiekszy atut.
- Wiem. - Umówimy sie innym razem.
- wietnie. - I nie zostane tutaj.
Dobranoc.
Za duzo cukru we krwi.
BAZA SlL MORSKICH I POWIETRZNYCH SAN DIEGO, KALIFORNIA
6. Eskadra. Wiatr pln. -zach. Startujcie, gdy bedziecie gotowi.
2. ESKADRA CWICZEBNA
BAZA W SAN DIEGO
30 lat temu mielismy 1 samolot i 2 pilotów.
20 lat temu to nasz lotnik przelecial Atlantyk.
To my zbudowalismy sile lotnictwa marynarki wojennej.
Jestescie tu, by sie uczyc latac i walczyc,
czerpiac z tej tradycji.
A kiedys zrozumiecie,
ze kazdy z was byl odpowiedzialny za ksztalt historii.
Odmaszerowac do szkoly.
Uwaga. W lewo zwrot.
Naprzód marsz.
SZKOLA MED YCYNY POWIETRZNEJ
Wiem, ze sie starasz. Wszyscy sie staraja.
Ale jesli kreci ci sie w glowie, to wracaj do domu.
Nie zrobimy kolejnego przeniesienia.
- Przemysl to. - Tak jest.
- Jest w zlym nastroju. - W swietnym, jak na niego.
- To wszystko. - Tak jest.
Jesli nie macie gdzie mieszkac, zapraszam do psiej budy.
- Teraz pan. - Dziekuje.
- Odsun sie od drzwi. - Czemu?
Zebys nie oberwal, gdy bede wylatywal.
Dzien dobry.
Porucznik Lee melduje sie na szkolenie.
- Witamy w San Diego. - Dziekuje.
- Kawaler? - Tak jest.
wietnie. Zonaci zawsze pedza na obiad do domu.
- Sluzyl pan w Pearl Harbor. - Zgadza sie. Stracony rok.
Ale teraz mam kilka pomyslów na badania nad choroba wysokosciowa.
Dobrze jest miec pomysly.
Sami tez kilka mamy.
To wspaniale.
- Dane odrzuconych uczniów. - Pózniej przeczytam.
Komandor porucznik Rogers, odpowiedzialny za badania.
Porucznik Lee, uczen-lekarz.
- Witam. - Milo mi.
Lee interesuje sie twoja dziedzina.
- Zajmiesz sie nim? - Tak jest.
Prosze ze mna.
Co skonczyles? Szkólke w Hoosier?
Harvard, Hopkins, Cambridge.
- Czytam i pisze. - Imponujace.
Czemu chcesz nam to wszystko dac?
- Jestem wspanialomyslny. - I cholernie dowcipny.
Prosze odpowiedziec na pytanie.
Moge tu prowadzic aktywna praktyke.
Interesuje mnie lotnictwo.
Zglosilem sie na kurs lekarza lotnictwa.
- Aprobuje to pan? - Na razie tak.
Prosze sie zameldowac jutro o 8.00.
- Kiedy zaczne latac? - Zobaczysz.
- Zorganizujemy kilka przygód. - Dziekuje.
Ta jedna, która wlasnie mialem, tez mi sie podobala.
Laduj i pozostan na ziemi.
Myslisz, ze to kangur?
Niedobrze, spudlowales. Laduj.
- Co to za ladowanie? - Przepraszam. Pogubilem sie.
Zawsze dostaje obuchem, gdy latam z lekarzami.
Co ja zrobilem?
Nie, tylko ziemia jest blizej, niz myslalem.
Nigdy nie bedziesz pilotem.
Natura tak skonstruowala lekarzy.
- Za jedno ci dziekuje. - Za co?
Jestes moim ostatnim swierszczykiem.
Moze dluzej pozyje.
- To wszystko. - Tak jest.
- Witam. - Czesc.
Przykro mi, ale jest kolejny swierszczyk.
Czym sobie zasluzylem na ten zaszczyt?
Sam chcialem o to zapytac.
Znudzony Honolulu?
Zrobilo sie smutno po waszym wyjezdzie.
Kiedy zaczynam?
Chetnie bym cie uczyl, ale jestem zajety.
To duzy zawód.
Znajdziemy kogos, kto dorówna ci talentem.
Hej, Tim.
- Jak leci? - Dobrze. Az do teraz.
Doktor chce pare skrzydel, by odwiedzic bylych pacjentów.
Jesli wcisnie sie w kokpit.
Bede zaszczycony.
Zabierz sprzet i zglos sie do 17.
- Wez spadochron. - Dziekuje.
Wiem, ze czeka mnie mistrzowski trening.
To przeklete urzadzenie. Slyszysz mnie, a ja ciebie nie.
Sprytne. Pozyteczne w domu.
Dobra, do samolotu.
Gotowy?
Dobra, przejmij stery.
Lec prosto.
Patrz na horyzont. Skrzydla równo.
Nie zwracaj na mnie uwagi.
Gadam sobie, by zdobyc wprawe.
Powiedzialem, ze masz leciec delikatnie.
W Harvardzie powinni tego uczyc.
KSlAZKA LOTÓW
DOUGLAS S. LEE PORUCZNIK
Rodzaj lotu SPIRALE
LADOWANIA
AKROBACJE
OBROTY
Mialem wielu uczniów, ale ty jestes najgorszy.
Jako dzentelmen nie powiem, ze jestes do niczego.
Zrehabilituj sie i popchnij drazek do przodu. Jazda.
Prosze bardzo.
Co to za pomysl?
Pusc drazek!
Latasz, czy próbujesz nas zabic?
Moze to dobry pomysl.
Mialem dac drazek do przodu.
I patrzec na przyrzady. Bez chirurgicznych metod.
Chce dozyc emerytury.
Jeszcze dlugo bedziesz zakala podatników.
Jestes takim pilotem jak i lekarzem.
Dam ci kolejna szanse.
Nawalisz i wylatujesz.
Nie tak szybko. Jakies sprawy w miescie?
Albo mnie wyleja, albo stane przed sadem.
Za co?
Za utarcie nosa Joe Blake'owi. Na razie.
Nie umiesz jezdzic?!
pisz za kierownica?
Miales zamkniete oczy.
Widziales, ze jade. Mogles sie zatrzymac.
Jestes ubezpieczony?
Od takich jak ty nie ubezpieczaja.
Naprawa wyniesie 50 dolców.
50? Za tyle mozna kupic 2 takie graty.
A moze wygarbuje ci skóre?
mialo.
Dolóz mu.
Przepraszam. Troche przesadzilem. Jak tam?
W porzadku.
- Niezle uderzenie. - Twoje tez. Gdzie sie tego nauczyles?
W Yale. Bylem kapitanem piesciarzy.
Yale? To wszystko tlumaczy. Jestem z Harvardu. Dawaj.
Dobra. Dalej sam.
W porzadku.
Przepraszam, ze mi sie udalo.
Pech.
Komandorze, chcialbym o cos zapytac.
- Tak? - Za co tak mnie nie lubisz?
Bo sie popisujesz. I to kiepsko.
Jesli chodzi o Larsona, to jestes dziecinny.
Byl stracony, nim go przywiezlismy.
Wiesz, ze za to nie odpowiadam.
- Moze. - Wiec moze dasz mi spokój.
I tak jest nam ciezko.
Nie wchodzmy sobie w droge.
Rusz sie.
Lewy ster. Nie prawy, ale lewy.
Za szybko tracisz wysokosc.
Rozbijesz sie.
Dosyc, wylaz. Miales piekna smierc.
To wspaniale podsumowanie rozmowy o pilotowaniu na slepo.
Rozbil sie, bo zaufal zmyslom.
Jego kanaliki sluchowe pozwolily mu uwierzyc,
ze skreca w lewo, choc skrecal w prawo.
Nie ufajcie zmyslom.
Ufajcie przyrzadom.
Mój wyklad pana znudzil, poruczniku Lee?
Przeciwnie. Przywrócil mile wspomnienia.
O kanalikach studiowalem na 2. roku medycyny.
Naprawde?
Uczyli tez pana pilotowania na slepo na Harvardzie i Cambridge.
Owszem. Choc w duzym skrócie.
Musial byc pan pupilkiem wykladowców.
Wiekszym niz pan sadzi.
WYKLADOWCA
Moze pan to zatrzymac.
Doktorze Lee, panowie. Lekarz lotnictwa to mieszanka
moralizatora i spowiednika.
Bo nie jest tylko lekarzem,
ale sedzia sily pilota, z jaka ten przystepuje do pracy.
Dlatego musi byc sumienny
i pokorny. Inaczej nic tu po nim.
Jutro zajmiemy sie anoksja na elektrokardiogramie.
Rozejsc sie.
Masz ikre, skoro tak z nim rozmawiasz.
Gburowaty, co nie?
Zaloze sie, ze analiza krwi wykazalaby kwas siarkowy.
Nad tym teraz pracuje.
- Widzisz te silna przegrode? - Tak.
Wielkosc sily, która dziala na pilota przy nurkowaniu?
Od 5 do 10 G.
Od 5 do 10 razy wieksza od sily grawitacji.
- A szybsze maszyny? - Tak samo.
Mozemy wiec walczyc z zamroczeniem na naszych maszynach.
Przejrzalem te listy. Wydaje sie, ze nic tu nie ma.
Dobry wieczór, komandorze.
Kto zaczal?
Ja. Szybko zareagowal.
Powinien byc mniej zgorzknialy, a wiecej latac.
Moze ma powód.
Zmarnowal zdrowie, bo latal jako królik doswiadczalny.
Nie moze juz latac. Jest przykuty do laboratoryjnego biurka.
- Rogers królikiem doswiadczalnym? - Tak.
To on wprowadzil witamine A na nocne zamroczenia,
optyczne gogle
i nowe pasy bezpieczenstwa.
W medycynie lotnictwa jest najlepszy.
Nie mialem o tym pojecia.
Tak przypuszczalem.
Prosze.
Dobry wieczór.
Zobaczylem swiatlo, wiec wpadlem.
W czym moge pomóc?
Zastanawialem sie, czy móglbym panu ulatwic prace.
- Przejrzyj te próbki krwi. - Oczywiscie.
Sa pomieszane.
Wie pan...
Dziwne, jak mozna sie pomylic co do ludzi.
Pewnie dlatego, ze wszystko jest teraz takie zagmatwane.
Tylko cios daje otrzezwienie.
Jesli przestaniesz sie zastanawiac
co powiedziales, czujesz sie jak idiota.
Na szczescie, wszystko wychodzi w praniu.
Dobrze jest wrócic do laboratorium.
Papierosa, doktorze?
Dziekuje, doktorze.
- Myslalem jeszcze o czyms. - O czym?
W badaniach nad zamroczeniem nikt nie uzyl testu Rorschacha.
Co ty o nim wiesz?
Dosc, by podejrzewac, ze jest wazny.
- Zgadza sie pan? - Powinnismy spróbowac.
- My? - Ty i ja.
Odwalisz cala brudna robote, a ja zbiore pochwaly. Zgoda?
Jak pan sobie zyczy.
Obawiam sie, ze zle cie ocenilem.
Zaczynam cie lubic.
Cierpie na podobna dolegliwosc.
Zauwazam, ze jest pan czlowiekiem.
Douglas Lee.
William Lester Keel.
Powodzenia.
Dostaniecie teraz rozkazy.
Gregory? Prosze, Slim.
Dowodzenie przejma dowódcy kompanii. Rozejsc sie.
Co masz?
Lotniskowiec Saratoga, Pearl Harbor.
Mam przydzial do Norfolk.
Szczesliwych ladowan.
- Nawzajem. Norfolk? - Tak.
Znam tam mila ruda na samotne chwile.
Jestem samotny. Jest duza czy mala?
Cóz... Ona jest...
Co za róznica? Jest milutka.
Daj mi jej adres.
POR. DOUGLAS LEE
Gdzie trafiles?
- Honolulu. Saratoga. - Niezle.
Tak, ale to dalekie od moich prawdziwych zainteresowan.
Takie jest zycie. Zajmujesz sie nauka,
a oni wysylaja cie na sluzbe.
Tak, na to wyglada. To troche zniechecajace.
- Chcialbys byc moim asystentem? - Moge sobie chciec.
Poprosilem o ciebie i Waszyngton sie zgodzil.
Wykoncze cie.
Badania beda tylko dodatkiem. Bedziesz egzaminowal kadetów.
Zatesknisz za Waikiki.
- Nie sadze. Od czego zaczynamy? - Od zamroczenia.
- Nie wiem, jak panu dziekowac. - Nie chce tego sluchac.
Zaraz u pana bede.
- Prosze. - Dziekuje.
- Zje pan cos? - Nie, dziekuje.
Drinka?
Przepraszam.
- Prosze, pani Fisher. - Jest pan slodki.
Nie ma sprawy.
Pochodzi pani z Baltimore?
- Gdzie pan Fisher? - Stracilam go.
- Przykro mi. - Zgubilam go w Reno.
- Nie czuje zalu. - To co innego, tak?
- Zupelnie. - Jest tu pani sama?
Tak. Dopóki nie pojade do Honolulu.
- Ma pani tam przyjaciól? - Bardzo milych.
Nigdy nie czuje sie pani samotna?
Czesto.
Moze poszlaby pani ze mna na kolacje?
- Zalatwione. - Jakie miejsce by pani wybrala?
Nie wiem, ale mój hotel nie jest zly. Wygodne miejsce.
- Dobrze, pani Fisher. - Mów mi Linda.
- Dziekuje. Joe. - Witaj, Joe.
Czesc, Linda.
- Kolejnego? - Z przyjemnoscia.
Zaraz wróce.
- Prosze wybaczyc. - Przepraszam.
- Czesc, Bill. - Doug.
- Witam. - Dzien dobry.
Milo, ze wpadles.
- Przedstawic cie? - Chyba znam wszystkich.
- Baw sie dobrze. - Zostawie tylko kapelusz.
- Czesc, Tim. - Jak sie masz?
- Witaj, draniu. - Kochanie! Bez kopania.
Jeszcze nie. Dziwne. Kiedy sie dzis obudzilam,
wiedzialam, ze cos sie wydarzy.
- I sie wydarzylo. - Uscisk.
- Nie pocalujesz mnie? - Co u ciebie?
- Co tu robisz? - Stacjonuje. A ty?
Nie odpowiadales na listy. Wybieralam sie do Honolulu.
Jestem rozwiedziona.
Charlie to przeszlosc. Milo, co?
- Wspaniale. - Usiadzmy.
- Doktorze Lee, to komandor... - Blake.
- Znamy sie.
Starzy przyjaciele.
Wiec daj mojemu skarbowi drinka. Komandor i ja
mielismy juz wychodzic. Idziesz z nami.
Doug i ja tez jestesmy starymi przyjaciólmi.
Próbowalam go rozweselic w Honolulu.
- Udalo ci sie. - Potwór z ciebie. Ale slodki.
I znów sie na ciebie rzucam.
Chodzmy stad.
Komandorze...
Blake. Idzcie sami. Mam dzis sluzbe.
Jaka szkoda. Upudruje nos,
powiem gospodyni jakas bajeczke i zaraz wracam.
Czemu tak glupieje, gdy chodzi o ciebie?
Jesli byles z nia umówiony, nie pozwól mi sie wmieszac.
Szkoda, ze samolot to nie kobieta.
W rok zostalbys admiralem.
Dobra. Przyniescie skrzynke.
Ma urzadzenie do nagrywania i kamere,
by filmowac nieprzytomnego pilota. Musisz ja wlaczyc.
Zadnej hostessy?
Sam sie o nia zatroszcz.
Slyszalem, ze jestes w tym dobry.
Naprawde? Cóz, pochlebiaja mi.
Bede panów pilotem.
Mile zajecie. Akurat bylem wolny.
Cwiczenia z kadetami, nocne loty i... To Casanova leci?
- Dr Lee bedzie obserwatorem. - Pilotujesz?
Tez nie jestem zachwycony.
Wziac kogos innego?
Mielismy wyslac kogos na test.
Zwykle robi to dowódca. Rozkazy?
Nurkujesz do maksimum. Az do 9 G.
Najpierw napinasz wszystkie miesnie.
Wciagasz brzuch i glosno krzyczysz.
Moze to powstrzyma zamroczenie.
- Dobra. Gotowy? - Tak.
Wyprowadzamy ja.
WYSOKOC
Jestesmy na wysokosci 15000 stóp.
Nurkujemy.
12000.
9000.
5000.
Wyhamowujemy. Ciagle krzyczy.
Zamroczenie.
Prosze. Krzyk nic nie pomógl.
- Twoje zamroczenie bylo lzejsze. - I?
To dobry trop, ale cos przegapilismy.
Istote rzeczy.
Moze poogladamy Myszke Miki.
Powiem wam cos o tym nurkowaniu.
Gdy wyhamowywalismy, schylilem sie.
Próbowalem naprawic kamere.
- Bylem jedynie oszolomiony. - Schyliles sie? Co z tego?
Nie wiem. Moze to zrównowazylo parcie.
- Spotkanie ciazen. - Malo prawdopodobne.
Serce i mózg sa na równym poziomie.
Krew lepiej krazy.
Musisz sie mocno sklonic.
Krzyki, teraz sklony.
Poskaczmy na nartach.
Zaczekaj. Mysle, ze warto spróbowac.
Siadaj. Pokaze ci prace organizmu.
Wynurzcie sie z probówki.
50 kadetów czeka na egzamin.
Znowu na ziemi.
To samo myslal Einstein o rachunkach do zaplacenia.
Przygotujcie sie do inspekcji.
Dobra. Niech przejda tutaj.
- Ilu ich jest? - 30.
Podstawowe dane. Serce, pluca, wzrost, waga.
- Uszy. - Prosze sciagnac koszule.
Zróbcie przejscie.
- Wiecej cywilów? - Tak jest.
Pamieta mnie pan?
Lucky, Pearl Harbor. Bede pana asystentem.
Czy pamietam? Jestes promieniem slonca.
Ciesze sie, ze cie przeniesli.
Czuje sie swietnie, bedac z dala od zony.
Jakbym byl 10 lat mlodszy. I tyje.
Lucky, chodz tutaj.
Milo z panem znowu pracowac.
Dziekuje, wzajemnie.
Jakas panienka do ciebie.
- Co? - Blondyna z brooklynskim akcentem.
Pobrala twoja pensje.
Moja zona! To niemozliwe! Nie mogla przyplynac z Honolulu.
No nie. Przepraszam pana, ale musze sie ukryc.
Zdarza sie najlepszym.
- mialo. - Dziekuje.
Zatrzymaj ja! Daj mi troche czasu!
Gdzie sie ukryjesz?
Moze w izolatce?
Poruczniku, jest pan geniuszem! Chodzmy!
Ale Lucky, czy nie mozesz...?
Gdzie mój maz?
- Pani James? - Tak.
Nie moze pani tam wejsc. Jest zle.
Zaraz bedzie o wiele gorzej.
Przykro mi to mówic, ale boja sie, ze ma...
Zaczyna sie od ramienia...
Potem jest szyja...
I schodzi... na dól.
W kazdej chwili moze dojsc do...
To powazne.
Za malo jak na takiego drania.
Prosze nie podchodzic. To zarazliwe.
Pojawia sie i znika, prawda?
- Tak samo jak ja. - I ja.
Wyprostuj sie.
Dobrze. Zawroty glowy?
- Tak. - W porzadku.
- To normalna reakcja. - Dziekuje.
- W porzadku? - Tak.
Widze. Zglos sie na cwiczenia.
- Dziekuje. - Kto nastepny?
Jaki ten swiat jest maly.
Zgadza sie.
- Duzo cwiczen? - Tak. Za duzo.
To dobrze.
Jedno oko lepsze. Które sledzi ladowanie?
To lepsze.
Miej lewe oko otwarte, a przezyjesz.
Nie zapomne o tym.
- Drugie imie? - Thomas. John Thomas Anthony III.
Urodzony w Hempstead, 12.06. 1919.
Jest 1941, San Diego, Kalifornia, godzina 9.30.
Bardzo dobrze.
Notuj. Sprawny umyslowo,
swiezy jak surowe jajeczko.
Sporty: Wyscigi samochodowe i boks. Gotowy?
- Tak jest. - Dobra.
Glowa na dól! Trzymaj sie, Yale!
Mówi, ze trzyma teraz drazek zebami.
Dobra. Wylacz silnik.
Badzcie realistami.
Przy takiej pozycji trzeba zmienic kokpit.
Jak mozna tak pilotowac?
Cóz... Moze uzyc peryskopu.
Mozesz tak zaprojektowac bombowiec,
- by bomba byla z przodu? - Dla Bucka Rogersa?
- Powaznie. Mozesz? - Pilot moze lezec,
uzywajac dodatkowych przyrzadów, ale to dziwne.
Ciezko, gdy pilot ma leciec na brzuchu.
Zapytam projektantów, ale mysle,
ze zamkna mnie w psychiatrycznym.
Poinformujcie mnie o nastepnym kroku.
Bede w 2. Eskadrze.
Mam dla was rozwiazanie.
Kazcie pilotom bombowca nosic sztywne kolnierze.
To ich przydusi i zatrzyma krew w mózgu. Na razie.
Bardzo zabawne. Bardzo.
"Sztywne kolnierze".
Jemu przydaloby sie sztywne trzasniecie w leb.
Sztywny kolnierz.
- Hej. - Co takiego?
Dowcip tego madrali...
Nie kolnierz, ale pas. Rozumiesz?
- Szczerze? Nie. - Lance,
gumowy pas, zapinany tutaj. Pneumatyczny.
Pompujesz przed nurkowaniem.
Brzuch pozostanie pod zebrami. Tak:
Ucisnie górna czesc brzucha.
Krew bedzie krazyla nad sercem.
Pospiesz sie, Lucky.
A jesli ten gorset nie zadziala?
Slyszales, jak jednemu nie otworzyl sie spadochron?
- Poradzi pan sobie? - To proste.
Przynajmniej w teorii.
Zapniesz mnie?
- Juz. - To mi wyglada znajomo.
Jak to dziala?
Podlaczam go do butli w kokpicie. Podczas nurkowania
odkreca sie zawór i nadmuchuje gorset.
Oby. Tak dziala na ziemi.
Blake wie, ze czekam?
Tak, ale musi skonczyc kwestie Programu Obrony Narodowej.
Doprawdy? Bardzo sprytne.
Pasy, komory cisnieniowe.
Latanie jest trudne jak moja zona. Zewszad naciski.
Tak.
Nie poczeka pan na komandora?
Lamie pan przepisy. Komandor bedzie niezadowolony.
Napisze mu list z wyjasnieniami.
To nie twój samolot?
Co jest grane?
Chyba cie wystawil.
Nie umie prowadzic tej maszyny. Nie bedzie co zbierac.
To nie moja wina.
Nie powinien byl. Mówilem.
To znaczy, mialem mu powiedziec. Za szybko wystartowal.
Ma za male doswiadczenie.
- To jego ostatni lot. - Dosyc. Co z toba?
Nic. Jestem neurotykiem.